Ze was stil gebleven omdat ze iets beschermde dat groter was dan zijzelf.

Maar nu wachtte het bestuur op haar beslissing over The Glass Monarch.

Corbin geloofde dat de première hem onaantastbaar zou maken.

Hij had geen idee dat de goedkeuring die hij nodig had, afhing van de vrouw die hij voor twee graven had vernederd.

Toen Selena de vergadering binnenkwam, was Corbin er al en presenteerde vol zelfvertrouwen zijn plannen voor de toekomst.

Hij sprak over loyaliteit.

Hij sprak over visie.

Hij sprak over de mensen die “aan zijn zijde stonden”.

Vervolgens legde Selena één document op tafel.

Geen bedreiging.

Geen wraak.

Een besluit.

Corbin merkte uiteindelijk dat de kamer niet reageerde zoals hij had verwacht.

Blythe probeerde zijn imago niet langer te beschermen.

De bestuursleden lazen Selena’s aanbeveling.

En voor het eerst begreep Corbin dat de stille vrouw die hij in de regen had achtergelaten, niet wachtte om gered te worden.

Zij was de persoon van wie iedereen al lang wilde horen.

Maar voordat Selena de vergadering kon afronden, zag Corbin een zin in het document die zijn gezichtsuitdrukking volledig veranderde.

Het ging er namelijk niet om hem te verwijderen.

Het betrof iets wat hij voor iedereen verborgen had gehouden, ook voor Vivian.

De regel verscheen halverwege de tweede pagina.

Corbin merkte het eerder op dan wie dan ook.

Zijn gezicht trok onmiddellijk bleek weg.

Selena heeft het gezien.

Malcolm deed dat ook.

Dat gold ook voor Blythe.

Vivian, die drie stoelen verderop zat in een crèmekleurig pak dat speciaal voor de camera’s leek te zijn uitgekozen, boog zich voorover.

“Wat is het?”

Corbin sloot het document te snel.

Selena bleef stil staan.

‘Lees het,’ zei ze.

Zijn ogen ontmoetten de hare.

Heel even keerde zijn gebruikelijke zelfvertrouwen terug.

Het zelfvertrouwen waarop hij vertrouwde telkens wanneer hij dacht dat hij sneller kon spreken dan de waarheid.

“Dit is interne financieringstaal.”

“Het is een openbaarmakingsplicht.”

“Het heeft niets te maken met het creatieve pakket.”

“Het heeft alles te maken met de vraag of het creatieve pakket rechtmatig is verkregen.”

De directiekamer werd stil.

Corbins kaak spande zich aan.

Rond de lange notenhouten tafel zaten twaalf mensen, die de afgelopen drie jaar allemaal hadden moeten aanhoren hoe Corbin zichzelf omschreef als de architect van The Glass Monarch.

Zijn visie.

Zijn relaties.

Zijn financieringsstrategie.

Zijn doorbraak.

Nu keken ze allemaal naar Selena.

Ze sloeg een bladzijde om.

“Artikel zeven.”

Corbin bleef zwijgend.

Blythe las hardop voor.

“Niet-openbaar gemaakte vergoeding aan derden in verband met de verwerving van de onderliggende adaptatierechten.”

Vivian fronste haar wenkbrauwen.

“Welke vergoeding?”

Corbin keek haar aan.

Dat was zijn fout.

Omdat de angst over zijn gezicht flitste voordat hij die kon verbergen.

Vivian heeft het gezien.

Selena zag dat Vivian het opmerkte.

En Malcolm leunde rustig achterover.

De sfeer in de kamer veranderde.

Corbin perste er een lachje uit.

“Dit is absurd.”

Selena vouwde haar handen.

“Leg het dan uit.”

“Er valt niets uit te leggen.”

“Goed.”

Ze knikte naar Malcolm.

“Laat het ze zien.”

Malcolm opende een andere map.

Drie contracten.

Twee bevestigingen via bankoverschrijving.

Een privé-zijbrief.

Hij deelde exemplaren uit aan tafel.

Corbin heeft de zijne nooit aangeraakt.

Vivian wel.

Ze las de eerste alinea.

En dan de tweede.

Vervolgens hief ze langzaam haar hoofd op.

“Wie is Arclight Meridian?”

Niemand antwoordde.

Ze draaide zich naar Corbin toe.

“Corbin.”

Hij staarde naar Selena.

Selena gaf in plaats daarvan antwoord.

“Een lege huls.”

Vivian knipperde met haar ogen.

“Waarvan?”

Malcolm legde een nieuwe bladzijde voor haar neer.

Het betrof een bedrijfsregistratie in Delaware.