Haar veerkracht suggereert dat een lang leven voortkomt uit een combinatie van genetische aanleg, omgevingsfactoren, emotioneel welzijn en een evenwichtige levensstijl. Zelfs met haar verwennerijen bleef ze actief. Jeanne fietste tot ver in haar negentiger jaren en bleef in Arles wandelen, lang nadat veel van haar leeftijdsgenoten volledig afhankelijk waren geworden van hulp. Op 100-jarige leeftijd bezocht ze persoonlijk huizen in haar stad om mensen te bedanken voor hun verjaardagswensen. Deze gewoonte om sociaal verbonden, fysiek actief en mentaal betrokken te blijven, heeft mogelijk een belangrijke rol gespeeld in haar buitengewone vitaliteit.
Jeanne’s gevoel voor humor was een ander bepalend kenmerk van haar leven. Ze ging op een ontspannen, luchtige manier met uitdagingen om en gebruikte vaak grappen om stress te verminderen. Op haar 120e verjaardag vertelde ze verslaggevers: “Ik zie slecht, ik hoor slecht, ik voel niets meer, maar alles is prima.” Haar levenshouding weerspiegelde een emotionele veerkracht die onderzoekers nu in verband brengen met een langzamer verouderingsproces. Gerontologen geloven dat mensen die stress effectief beheersen zichzelf kunnen beschermen tegen chronische ontstekingen, celveroudering en andere fysieke gevolgen die verband houden met langdurige zorgen.
Haar arts en biografen hebben benadrukt dat haar kalme levenshouding bijna instinctief leek. Ze concentreerde zich op wat ze kon beheersen en liet los wat niet te beheersen was, waardoor ze onnodige spanning vermeed. Moderne studies ondersteunen steeds meer het idee dat emotioneel welzijn, sociale verbondenheid en zingeving een centrale rol spelen in gezondheid en een lang leven.
Genetische factoren hebben waarschijnlijk ook een rol gespeeld. Onderzoek naar supercentenarians laat zien dat velen zeldzame genetische markers bezitten die verband houden met minder ontstekingen, een betere cardiovasculaire functie en verbeterd DNA-herstel. Jeanne’s uitzonderlijke weerstand tegen ouderdomsziekten suggereert dat ze mogelijk biologische eigenschappen bezat die haar beschermden op manieren die wetenschappers nog steeds proberen te begrijpen.
Ze bleef veel langer mentaal scherp dan de meeste mensen van haar leeftijd. Jeanne herinnerde zich details van zo vroeg als de late 19e eeuw en bleef verhalen delen met bezoekers, journalisten en onderzoekers. Cognitieve betrokkenheid – lezen, praten met anderen en nieuwsgierig blijven – is sterk verbonden met een goede hersengezondheid op de lange termijn. Jeannes actieve geest weerspiegelde een leven lang leren, converseren en maatschappelijke betrokkenheid.
